تبليغاتX
صفایی چه باصفا بود


صفایی چه باصفا بود










                                                                                                                           چاپ

فرصتی پیش آمده و باید فرصت ها را به غنیمت گرفت چون ما که شهامت ایجاد فرصت ها را نداریم. لااقل باید از فرصت های پیش آمده استفاده كنيم پيش از آن كه همچون ابرها بگذرند و سوز آب را بر دل تشنة برگه ها بگذارند.

ما از هنگامي كه بيدار شديم و ديديم ميراث ما به غارت رفته و نسل ما به اسارت گرفته شده است ناچار كوشش هائي را شروع نموديم و كارهائي آغاز نموديم: مدارسي، نشريه هائي و انجمن هایی راه انداختيم. داستان هائي نوشتيم و براي كودكان قهرمان هاي فراموش شده را زنده كرديم و حرف هاي تحريف شده را به حق بازگو نموديم.

مقدمه

فرصتی پیش آمده و باید فرصت ها را به غنیمت گرفت چون ما که شهامت ایجاد فرصت ها را نداریم. لااقل باید از فرصت های پیش آمده استفاده كنيم پيش از آن كه همچون ابرها بگذرند و سوز آب را بر دل تشنة برگه ها بگذارند.

ما از هنگامي كه بيدار شديم و ديديم ميراث ما به غارت رفته و نسل ما به اسارت گرفته شده است ناچار كوشش هائي را شروع نموديم و كارهائي آغاز نموديم: مدارسي، نشريه هائي و انجمن هایی راه انداختيم. داستان هائي نوشتيم و براي كودكان قهرمان هاي فراموش شده را زنده كرديم و حرف هاي تحريف شده را به حق بازگو نموديم.

ما در اين راه از هر گونه برنامة عملي و علمي و هنري استفاده كرديم و نكات رواني را در نظر گرفتيم و در اين راه حتي از دشمن درس ها آموختيم در اين فرصت كم به انگيزه كارهاي انجام شده و به هدف اين كارها و به نقد و بررسي آن ها نمي توان پرداخت چون اين بررسي و علت جوئي به نهاد افراد فعّال باز مي گردد ودر اين حدّ كار شغلي مي‌شود. بايد هر كس به نقد خود برخيزد كه گفته اند حاسبوا انفسكم. نه حاسبوا اعمالكم.

اكنون همينقدر مي گويم كه ما به پيروي از اين حقيقت كه: لا ينتشر الهدي الا ممّا انتشر الضّلال. [1] مدارسي را پايه گذاري نموديم امّا اين مدارس با مدارس ديگر، همه از يك برنامة فرهنگي برخوردار بودند و همان كتاب ها در هر دو جا خوانده مي شد و همان حرف ها كه باتوجه جمع آوري شده بود بخورد بچه ها مي رفت.

فقط جدائي اين مدارس به وسيلة استادها و معلمين و دبيرانش صورت مي گرفت اين ها بودند كه در بعضي از فرصت ها حرف هائي مي زدند و آگاهي هائي سبز مي كردند.

تا اين كه سانسور شديد و برنامه هاي وسيع امنيتي جلوي اين گونه فعاليت ها را هم گرفت و آخر سر تمام مدارس را يكرنگ و يك جور كرد و اين راه، نه بهتر بگويم:‌ اين كوره راه را هم بست.

امّا انجمن ها، بيشتر استعداد سخنراني بچه ها را شكوفا مي كرد و با برنامه هاي متنّوع وسايل و امكاناتش آن ها را جمع مي كرد امّا چه بگويم كه آيا آنان را بارور و شكوفا هم مي نمود و يا نفرت و انزجار را در نهادشان مي ريخت و يا آخر سر مشغولشان مي گردد و آنان را به بازي مي گرفت و افرادي دائره المعارفي بار مي آورد.

براي بررسي اين مسائل به تحقيق هاي وسيع تر و آمارهاي دقيق تري نياز هست.


ادامه مطلب...
+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم دی 1386 ساعت 8:16 بعد از ظهر  توسط علی صفایی حائری عین صاد  |